Wszywka alkoholowa (Esperal) to wszczepienie pod skórę tabletek z disulfiramem. Implant pracuje w ciele pacjenta przez 8-12 miesięcy, a po wypiciu niewielkiej ilości alkoholu daje gwałtowną reakcję awersyjną, która broni przed nawrotem. W lubelskim gabinecie przed zabiegiem sprawdzamy też, czy disulfiram jest dla danego pacjenta najlepszą opcją, bo w niektórych sytuacjach lepiej sprawdzi się inny lek. Zabieg wykonujemy przy ul. Tomasza Zana 43. Przyjmujemy pacjentów z Lublina, Świdnika, Puław, Lubartowa, Chełma, Zamościa i z całej Lubelszczyzny.
Zadzwoń teraz 505 373 276
REJESTRACJA
23+ lat
Doświadczenia
Pięć leków, jeden plan dopasowany do pacjenta
Lubelski gabinet przy ul. Tomasza Zana 43 nie traktuje wszywki jako uniwersalnej recepty na każdy przypadek choroby alkoholowej. Implant disulfiramu Esperal pozostaje pierwszym wyborem dla pacjenta zdecydowanego na bezwzględną abstynencję, ale to tylko jedna z pięciu opcji farmakoterapii. Akamprozat (Campral) łagodzi głód alkoholowy u osób po szpitalnym detoksie. Naltrekson (Naltex) odbiera poczucie nagrody przy piciu i obniża ryzyko ciężkiego nawrotu. Nalmefen (Selincro) działa w paradygmacie redukcji spożycia metodą Sinclaira u pacjentów, którzy nie są gotowi rzucić alkoholu zerojedynkowo. Baklofen bywa dobrany u osób z silnym lękiem abstynencyjnym. Pierwszą lekcją lubelskiego gabinetu jest dopasowanie leku do osoby, a nie odwrotnie. Termin zwykle w tym samym tygodniu, bez skierowania.
Pytamy o WHO HRDL, fazy picia, próby odstawienia, opioidy, choroby wątroby i serca. Dopiero potem wybieramy substancję pierwszego rzutu.
Disulfiram, akamprozat, naltrekson, nalmefen i baklofen – każdy lek ma inny mechanizm receptorowy i inne wskazanie kliniczne dla konkretnego pacjenta.
Oferujemy kompleksowe leczenie alkoholizmu: konsultacje lekarskie, zabieg wszywki Esperal, opiekę pozabiegową UMÓW WIZYTĘ +
Kompendium farmakoterapii uzależnienia od alkoholu
Disulfiram (kod ATC N07BB01) jest najstarszym i najlepiej znanym lekiem stosowanym w farmakoterapii uzależnienia od alkoholu. Jego działanie polega na ireverzybilnym hamowaniu enzymu dehydrogenazy aldehydowej ALDH2, kluczowego dla rozkładu aldehydu octowego powstającego z metabolizmu etanolu. Po spożyciu alkoholu u pacjenta przyjmującego disulfiram aldehyd octowy gromadzi się we krwi w stężeniu pięciokrotnie do dziesięciokrotnie wyższym niż fizjologiczne, wywołując ostrą reakcję awersyjną (zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty, tachykardia, spadek ciśnienia, ból głowy, lęk). W postaci doustnej (Anticol 250 mg) lek wymaga codziennego przyjmowania, a u pacjentów z niską samodyscypliną często zawodzi. W postaci implantu (Esperal wszczepiany podpowięziowo) działa przez osiem do dwunastu miesięcy bez wymogu codziennej decyzji pacjenta, co dla większości osób z chorobą alkoholową jest decydującą różnicą.
Implant Esperal pozostaje pierwszym wyborem dla pacjentów z silną wewnętrzną motywacją do bezwzględnej abstynencji, ponieważ eliminuje codzienne ryzyko zaniechania tabletki.Wymaga starannej kwalifikacji medycznej: wykluczenia ciężkich chorób serca, marskości wątroby z dekompensacją, padaczki niekontrolowanej, psychoz, ciąży i karmienia piersią.
Akamprozat wapniowy (kod ATC N07BB03, preparat Campral 333 mg) działa zupełnie inaczej niż disulfiram – nie wywołuje żadnej reakcji metabolicznej z alkoholem, lecz przywraca równowagę neuroprzekaźnikową, którą lata picia rozregulowały. Jest antagonistą receptora NMDA glutaminergicznego oraz pośrednim modulatorem układu kwasu gamma-aminomasłowego, dwóch układów odpowiedzialnych za pobudzenie i hamowanie w mózgu. Po długim okresie picia układ glutaminergiczny pozostaje nadmiernie aktywny, a układ kwasu gamma-aminomasłowego osłabiony – akamprozat normalizuje tę dysproporcję, łagodząc długotrwały głód alkoholowy. Standardowa dawka dobowa to 1998 mg podzielona na trzy porcje. Lek jest pierwszym wyborem dla pacjenta, który już zakończył szpitalny detoks, osiągnął abstynencję i walczy z głodem trwającym tygodnie i miesiące po odstawieniu.
Akamprozat nie obciąża wątroby (jest eliminowany przez nerki), więc bywa lekiem z wyboru u pacjentów z podwyższonymi próbami wątrobowymi, u których naltrekson byłby przeciwwskazany.Wymaga sprawnej czynności nerek (klirens kreatyniny powyżej 30 ml/min) oraz osiągniętej abstynencji w momencie rozpoczęcia leczenia – nie zastępuje detoksu szpitalnego.
Naltrekson (kod ATC N07BB04, preparat Naltex 50 mg) jest czystym antagonistą receptorów opioidowych typu mi, delta i kappa. Jego mechanizm działania w uzależnieniu od alkoholu opiera się na blokadzie poczucia nagrody, jakie organizm generuje w odpowiedzi na pierwszy kieliszek. U osoby z silnym efektem nagrody alkoholowej, czyli takiej, której typowy nawrót zaczyna się od jednego drinka prowadzącego nieuchronnie do epizodu ciężkiego picia, naltrekson wyraźnie ogranicza ryzyko ciężkich nawrotów, mimo że nie wywołuje żadnej reakcji awersyjnej. Pacjenci często opisują efekt jako "alkohol już mi nie smakuje" albo "nie wciąga mnie w dalsze picie". Lek wymaga siedmiu do dziesięciu dni czystości od jakichkolwiek opioidów przed rozpoczęciem terapii (w tym leków przeciwbólowych z kodeiną, tramadolu, oksykodonu) oraz monitorowania prób wątrobowych ALT i AST przed i podczas leczenia.
Naltrekson jest hepatotoksyczny w wyższych dawkach i wymaga monitorowania prób wątrobowych przed leczeniem oraz co kilka tygodni w trakcie terapii.Bezwzględnie wykluczony u pacjentów aktualnie leczonych opioidami przeciwbólowymi, w ostrym zapaleniu wątroby oraz w sytuacjach planowanej analgezji opioidowej (zabiegi chirurgiczne).
Nalmefen (kod ATC N07BB05, preparat Selincro 18 mg) jest jedynym lekiem zarejestrowanym w farmakoterapii uzależnienia od alkoholu, który formalnie nie wymaga abstynencji. Działa jako modulator opioidowy – częściowy agonista receptora kappa i antagonista receptorów mi i delta – i jest dawkowany wyłącznie doraźnie, godzinę do dwóch przed przewidywaną sytuacją picia. Schemat ten, znany jako metoda Sinclaira, opiera się na założeniu, że stopniowe zmniejszanie poczucia nagrody powiązanego z alkoholem prowadzi do naturalnego ograniczenia spożycia. Wskazaniem rejestracyjnym są pacjenci z wysokim poziomem ryzyka picia według klasyfikacji WHO HRDL: powyżej 60 g czystego etanolu na dobę u mężczyzn i powyżej 40 g u kobiet, bez fizycznych objawów odstawienia wymagających detoksu szpitalnego. Selincro nie zastępuje implantu disulfiramu u pacjentów gotowych na pełną abstynencję, ale otwiera drogę leczenia osobom, które na taką gotowość jeszcze nie są przygotowane.
Selincro nie zastępuje detoksu i nie jest dla pacjentów z fizycznymi objawami odstawienia – w takich przypadkach najpierw konieczne jest leczenie szpitalne zespołu abstynencyjnego.Niektórzy pacjenci po kilku miesiącach Selincro podejmują samodzielnie decyzję o przejściu na pełną abstynencję pod osłoną implantu Esperalu – obie ścieżki są medycznie uzasadnione.
Substancji pierwszego rzutu w farmakoterapii uzależnienia
Miesięcy działania implantu disulfiramu Esperal
Pełnej trzeźwości wymaganej przed implantacją
Lat doświadczenia lubelskiego zespołu w addyktologii
Przebieg zabiegu
Pytamy o ilość spożywanego etanolu w gramach na dobę, częstotliwość epizodów picia, próby samodzielnego odstawienia, historię detoksów szpitalnych, choroby wątroby, serca i nerek oraz aktualne leki, w tym wszystkie opioidowe i przeciwpadaczkowe.
Spośród pięciu opcji – disulfiram (Esperal lub Anticol), akamprozat (Campral), naltrekson (Naltex), nalmefen (Selincro) i baklofen – wybieramy tę, której mechanizm działania najlepiej pasuje do twojej sytuacji klinicznej i celu leczenia.
Jeśli wybór padł na disulfiram w postaci implantu, lekarz wykonuje podpowięziowe wszczepienie sterylnych tabletek po kontroli alkomatem i znieczuleniu lidokainą. Dla pozostałych substancji ustalamy schemat dawkowania, badania kontrolne i terminy wizyt.
Pacjent wychodzi z pisemnym schematem badań laboratoryjnych (próby wątrobowe ALT, AST, GGT, bilirubina, ewentualnie CDT) oraz planem ewentualnego przejścia na inną substancję, jeśli pierwsza okaże się źle dobrana lub przestanie wystarczać.
DLA KOGO PRZEZNACZONY
Implant Esperal albo doustny Anticol są pierwszym wyborem dla osoby, która świadomie decyduje, że nie wypije ani łyka przez najbliższe miesiące. Disulfiram (ATC N07BB01) blokuje dehydrogenazę aldehydową ALDH2, przez co po spożyciu alkoholu we krwi pacjenta gromadzi się aldehyd octowy w stężeniu pięciokrotnie do dziesięciokrotnie wyższym niż fizjologiczne. Reakcja awersyjna pojawia się w ciągu pięciu do dziesięciu minut od pierwszego łyka. To narzędzie dla osób, które potrzebują twardej, biologicznej granicy między sobą a butelką.
Akamprozat wapniowy w preparacie Campral 333 mg (ATC N07BB03) jest substancją pierwszego wyboru dla osoby, która już osiągnęła abstynencję po szpitalnym leczeniu zespołu abstynencyjnego (F10.3 w ICD-10) i walczy z długotrwałym głodem alkoholowym. Akamprozat działa jako antagonista receptora NMDA i pośredni modulator układu kwasu gamma-aminomasłowego, przywracając równowagę między pobudzeniem a hamowaniem, którą lata picia rozregulowały. Standardowa dawka dobowa to 1998 mg podzielona na trzy porcje.
Naltrekson w preparacie Naltex 50 mg (ATC N07BB04) jest antagonistą receptorów opioidowych mi, delta i kappa, blokującym poczucie nagrody, którego pacjent szuka w pierwszym kieliszku. Lek wskazany jest u osób, u których nawroty zaczynają się od jednego drinka prowadzącego nieuchronnie do epizodu ciężkiego picia. Warunkiem rozpoczęcia leczenia jest siedem do dziesięciu dni czystości od jakichkolwiek opioidów, w tym leków przeciwbólowych typu kodeiny czy tramadolu. Wymaga monitorowania prób wątrobowych ALT i AST przed i w trakcie terapii.
Nalmefen w preparacie Selincro 18 mg (ATC N07BB05) jest modulatorem opioidowym dawkowanym wyłącznie doraźnie, godzinę do dwóch przed przewidywaną sytuacją spożywania alkoholu. Wskazaniem rejestracyjnym są pacjenci z wysokim poziomem ryzyka picia według WHO (HRDL: powyżej 60 g czystego etanolu na dobę u mężczyzn i powyżej 40 g u kobiet), bez fizycznych objawów odstawienia, którzy nie wymagają natychmiastowego detoksu. Selincro nie wymusza abstynencji – działa w metodzie Sinclaira jako narzędzie kontrolowanej redukcji spożycia.
Baklofen (ATC M03BX01) jest agonistą receptora GABA-B używanym pozarejestracyjnie u osób, u których lęk, bezsenność abstynencyjna i napięcie mięśniowe utrudniają wytrwanie w trzeźwości po klasycznych metodach. Schemat dawkowania jest zindywidualizowany, zwykle od 30 do 80 mg na dobę, w niektórych protokołach francuskich (model Ameisen) wyższy. Wymaga ostrożnego odstawiania, ponieważ nagłe przerwanie może wywołać własny zespół abstynencyjny baklofenowy z drgawkami i pobudzeniem.
Niezależnie od wybranej substancji warunkiem rozpoczęcia leczenia jest pełnoletność, świadoma zgoda pacjenta i własna wewnętrzna motywacja do zmiany. W lubelskim gabinecie nie wszczepiamy implantu na prośbę rodziny bez udziału samego zainteresowanego, nie zaczynamy żadnej farmakoterapii pod presją sądu czy pracodawcy. Pięć dostępnych leków daje wybór, ale żaden nie zastąpi decyzji, którą musi podjąć sam pacjent.
KLUCZOWE INFORMACJE
Praktyczne kompendium dla pacjentów rozważających farmakoterapię uzależnienia od alkoholu w Lublinie. Każda sekcja porównuje pięć substancji, ich mechanizmy receptorowe, dawki dobowe i wskazania kliniczne. Źródła: kompendium addyktologiczne (rozdziały o farmakoterapii i poszczególnych preparatach), Charakterystyki Produktu Leczniczego Esperal, Anticol, Campral, Naltex i Selincro, metaanaliza Jonas i wsp. opublikowana w JAMA w 2014 roku oraz badanie COMBINE z 2006 roku.
Współczesna farmakoterapia choroby alkoholowej opiera się na pięciu lekach o zupełnie różnych mechanizmach działania: disulfiramie (postać implantu Esperal i tabletek doustnych Anticol), akamprozacie wapniowym (Campral), naltreksonie (Naltex), nalmefenie (Selincro) oraz baklofenie. Każda z tych substancji uderza w inny układ neuroprzekaźnikowy i pasuje innemu profilowi pacjenta. Disulfiram wywołuje awersję metaboliczną przez blokadę dehydrogenazy aldehydowej. Akamprozat normalizuje równowagę między układem glutaminergicznym (NMDA) a układem kwasu gamma-aminomasłowego po zakończonym detoksie. Naltrekson i nalmefen pracują na receptorach opioidowych, blokując poczucie nagrody związane z piciem, ale w dwóch różnych paradygmatach: pierwszy w pełnej abstynencji, drugi w redukcji spożycia. Baklofen łagodzi lęk i bezsenność abstynencyjną przez agonizm receptora GABA-B. Lubelski gabinet zaczyna każdą rozmowę od pytania, kim pacjent jest jako osoba, żeby dobrać właściwą substancję, a nie sprzedać uniwersalne rozwiązanie. To podstawowa zasada racjonalnej farmakoterapii uzależnień opisana między innymi w metaanalizie Jonas i wsp. opublikowanej w JAMA w 2014 roku oraz w wytycznych Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.
Spośród pięciu wymienionych substancji implant disulfiramu pod marką Esperal zachowuje status leku pierwszego wyboru dla najszerszej grupy pacjentów z trzech praktycznych powodów. Po pierwsze, eliminuje codzienną decyzję o przyjęciu tabletki, która jest najsłabszym ogniwem doustnej farmakoterapii i przyczyną największej części niepowodzeń leczenia akamprozatem czy naltreksonem przyjmowanymi w domu. Po drugie, działa stale przez osiem do dwunastu miesięcy, więc daje wyjątkowo długie okno terapeutyczne, w którym pacjent może dokończyć psychoterapię, ustabilizować życie zawodowe i rodzinne oraz zacząć regenerację narządów. Po trzecie, kontrast między doustną tabletką, którą można zwyczajnie nie wziąć, a implantem, którego nie da się usunąć z pominięciem chirurga, dla wielu pacjentów stanowi tę różnicę między próbą a realnym leczeniem. Pozostałe leki wchodzą w grę wtedy, kiedy disulfiram jest przeciwwskazany albo nie pasuje do celu pacjenta – nie dlatego, że są gorsze, ale dlatego, że rozwiązują inne problemy.
KARTA INFORMACYJNA
Inhibitor dehydrogenazy aldehydowej ALDH2, lek pierwszego wyboru dla pacjenta gotowego na bezwzględną abstynencję przez osiem do dwunastu miesięcy.
Antagonista receptora NMDA i pośredni modulator układu kwasu gamma-aminomasłowego, lek pierwszego rzutu po szpitalnym detoksie u osób z silnym głodem alkoholowym.
Antagonista receptorów opioidowych mi, delta i kappa, blokuje poczucie nagrody związane z piciem alkoholu, ogranicza ciężkie nawroty.
Dwie pozostałe substancje pierwszego rzutu: nalmefen w paradygmacie redukcji spożycia metodą Sinclaira, baklofen poza wskazaniami przy lęku abstynencyjnym.
Lubelski gabinet nie traktuje pięciu substancji jako równorzędnych dróg, tylko jako pięć narzędzi do różnych problemów. Dla zdecydowanej większości pacjentów najlepszym wyborem pozostaje implant disulfiramu Esperal, ale dla pacjenta po szpitalnym detoksie z głodem alkoholowym właściwy będzie akamprozat, dla osoby z silną euforią po pierwszym kieliszku naltrekson, a dla pacjenta w paradygmacie redukcji nalmefen. Decyzję o doborze substancji podejmujemy razem z tobą, na podstawie wywiadu, badań i twoich oczekiwań od leczenia.
AKTUALNOŚCI I PORADY
dr n. med. Barbara Nawrot
9 minut czytaniaPoznaj mechanizm działania wszywki alkoholowej od podstaw. Wyjaśniamy, jak disulfiram blokuje metabolizm alkoholu, co dzieje się po spożyciu etanolu i dlaczego implant wspiera trzeźwość.
Czytaj więcej→Najczęściej zadawane pytania
LOKALIZACJA
